تبلیغات
مباحث موسیقی - 12 اتود اپوس 39، اثر چارلز والنتین آلکان
12 اتود اپوس 39، اثر چارلز والنتین آلکان
پنجشنبه 23 دی 1395 ساعت 02:02 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست Sviatoslav Richter | ( نظرات )
در 1847 آلکان دوازده اتود در همه تنالیته های ماژور، اپوس 35، نوشت؛ هانس فون بولو آنها را با شوق و اشتیاق فراوان مطالعه کرد و آلکان را از آن پس "برلیوز پیانو" نامید. اتود های اپوس 355 از لحاظ بافت موسیقایی و تکنیکی اهمیت بسزایی دارند ولی با این وجود، باید آنها را به لحاظ مفهوم و ابعادشان تنها یک مجموعه اتود قلمداد نمود. ادامه مطلب ...

 آلکان در دهه ی بعدیِ عمر خود عملا خاموش و به دور از فعالیت هنری بود. با این حال در سال 1857 بیاد ماندنی ترین اثر خود را آفرید : دوازده اتود در همه تنالیته های مینور، اپوس 39، مجموعه ای که می تواند به گفته ی اسمیث «همچون هیولای فرانکشتاین» تا آستانهء بی معنایی و پوچی به پیش رود. این دوازده اتود در طول 277 صفحه، تصویرگر جنونی سازش ناپذیر و وسواس آلود هستند و دشواری تکنیکی آنها در همهء آثار پیشینیان نمونه ی مشابهی را به یاد نمی آورد.
شماره 1، "همچون باد (Comme le vent)" با کاراکتر تمپوی پرستیسیمامنته (Prestissimamente) مشخص گردیده است. اسمیث آن را "تارانتلای کابوس واری می داند که در قالب سونات به تصویر کشیده شده است."
شماره 2، "در ریتم مولوسیک (En Rythme Molossique)" قطعه ای است با ضرب 6/8. نواختن آن قدرت یک وزنه بردار المپیک را می طلبد. پایان آن با تکرار نت "ر" در بخش باس، شکلی از یکنواختی را جستجو می کند.
شماره 3، "اسکرتسو دیابولیکو (Scherzo Diabolico)" کوتاهترین قطعهء این مجموعه است. انگشت گذاری آن بسیار پیچیده است و بافت تریوی آکوردی سنگینی دارد که یاد آور فضای ملودرامهای دلهره آور بایرن است.
سمفونی برای پیانو سولو اتودهای 4،5،6 و 7 را شامل می شود. در اینجا آهنگساز عشق خود به سونوریتهء ارکستری را بال و پر می دهد و در نهایت اثری ناب می آفریند که بسیار تاثیر گذار است. موومان نخست آن، در دو مینور، کوتاه و با وقار است. دومین موومان، مارش عزا (Andantino) سیل سوگواران را به تصویر می کشد. لوونثال در این باره گفته است: «فکر کنید که این تریوی زیبا شما را به یاد صدای ملایم نواختن یک ارکستر نظامی می اندازد و در ذهن تان یادآور موومان اول سمفونی برلیوز، با عنوان سمفونی سوگواری و پیروزی (Symphony funebre et trimphale) است.»
جالب اینجاست که موومان سوم ، منوئه، برخلاف نامش اصلا اشرافی به نظر نمی رسد. ریتمهای متقاطع و فرازبندی های بی قاعده (که از ویژگیهای سبک آلکان هستند) در این موومان ناهمگونی آشکاری با بخش تریوی لیریک آن ایجاد می کنند. موومان چهارم، به عقیدهء لوونثال، به "تاختی وحشیانه در دوزخ" می ماند. این متن نیم ساعته، با یادآوری بروکنر، برامس، مالر، نیلسن و دیگر آهنگسازان شنونده را سرگرم خود می کند.
در اتود های شماره 8، 9 و 10 که با عنوان کنسرتو برای پیانو سولو نامیده می شوند، آلکان دو بخش سولیست و ارکستر را در کنار هم در نظر می آورد؛
 طول 121 صفحه ای این بخش، پارتیسیون تصویری غول پیکری از آن ساخته است. موومان اول با فرم کنسرتوی کلاسیک به تنهایی 1341 میزان، یعنی 72 صفحه را شامل می شود و نواختن آن در حدود 35 دقیقه به طول می انجامد. آلکان با مهارتی در خور ستایش، بخش سولو را فراتر از غرشهای بخش ارکستر قرار داده است. این موومان، بی شک یکی از نمونه های شگرف طرحهای ساختاری در موسیقی است.
اسمیث می گوید: « رهیافت تنال قطعه که به کل دور از ذهن به نظر می رسید، موجب شده تا یکپارچگی آن به خوبی حفظ شود.»
و همچنین تذکر می دهد که «این قطعه نمودی غیر عادی از دنیای سموفنی چهارم سیبلیوس -تصویری از فرهنگ اروپای شمالی- را در ذهن تجسم می سازد.» موومان آرام، در دو-دیز مینور بافتی زیبا دارد که به گفتهء اسمیث «بخشی است واقعگرایانه و اندوهبار که روح مالر به آن سایه افکنده است.» فیناله با کاراکتر آلگرتو آلا باربارسکا (Allegretto alla barbaresca) مشخص شده و روندویی است در دو-دیز مینور که بلوخ دربارهء آن گفته: «تنوع و برخورد هارمونیک این اثر، آهنگ پرتلاطم و خشن ریتم آن و ریتمهای متقاطع آن تاثیری همچون موسیقی بارتوک بر شنونده می گذارد. این قطعه حقیقتا بالاترین حد از مهارت نوازندگی را طلب می کند. واپسین قطعهء کنسرت که بی شک میتواند شنوندگان را بر روی صندلیهایشان میخکوب کند.»
شماره ی 11 اووتوری است در سی مینور با سیمایی غول آسا -طولانی ترین اتود پس از موومان اول کنسرتو- بلوخ آن را «احتمالا ضعیفترین اثر در مجموعهء اپوس 39» می داند، ولی در اجرای جسورانهء رونالد اسمیث این اثر تصویری پرماجرا می یابد. نواختن موسیقی آلکان عمیقا او را به وجد می آورد.
شماره 12 مجموعه ای از واریاسیونهاست با نام ضیافت ازوپ (Festin d'Esope) که ده دقیقه به طول می انجامد. بنا به نظر بلوخ این اثر «به مجموعهء واریاسیونهای جاودانه در کل نوشتارگان پیانو» تعلق دارد. شگفت آنکه پیانیستها کمتر به آن توجه نشان داده اند.

[http://www.aparat.com/v/THmFZ]
اتود شماره 12 اپوس 39، ضیافتِ ازوپ با اجرای مارک-آندره هَمِلین



می توانید دیدگاه خود را بنویسید
BHW سه شنبه 22 فروردین 1396 11:53 ق.ظ
Thanks on your marvelous posting! I genuinely enjoyed reading it, you may
be a great author.I will be sure to bookmark your
blog and will eventually come back very soon. I want to encourage you to ultimately continue your great work, have a nice day!
manicure یکشنبه 20 فروردین 1396 03:38 ق.ظ
Hmm it seems like your website ate my first comment (it was extremely
long) so I guess I'll just sum it up what I
wrote and say, I'm thoroughly enjoying your blog. I too am an aspiring blog writer but
I'm still new to the whole thing. Do you have any tips and hints for beginner blog writers?
I'd certainly appreciate it.
صاد دوشنبه 2 اسفند 1395 03:37 ق.ظ
خیلی وقته نیستی، برگشتی به قالب قبلی :-؟
Sviatoslav Richter پاسخ داد:
یه كم گرفتارم. قالب قبلی هم لود نمیشد :)
آندرو دوشنبه 4 بهمن 1395 12:37 ق.ظ
میگما.. کاش یه صفحه ی جانبی ایجاد کنی، معنی این کلمات تخصصی پیانو رو بنویسی.. بلکم من یه چیزی از اینا بفهمم! :-؟
Sviatoslav Richter پاسخ داد:
والا همینجوری وقت ندارم مطلب بذارم ولی حتما بزودی درست می کنم ...
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
 
نویسندگان
دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :