تبلیغات
مباحث موسیقی - سمفونی شماره 9 بتهوون؛ نغمه شادی
سمفونی شماره 9 بتهوون؛ نغمه شادی
جمعه 14 آبان 1395 ساعت 03:23 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست Sviatoslav Richter | ( نظرات )
درباره ی وجود سمبولیسم در سمفونی نهم تعبیرات و اظهار نظر هایی فراوان شده است. یکی از این تعبیرات و توجیهات که مقبولیت بیشتری دارد چنین می گوید: موومان اول، تقدیر یا طرح و قالب دگرگون نشدنی و تغییر ناپذیر جهان می باشد. موومان دوم در بیان شادی و سرور جسمانی و نیزو و قدرت است. در موومان سوم سخن از عشق و محبت به میان می آید. در مورد موومان چهارم، بدون هیچگونه شک و تردیدی باید گفت که تم اصلی آن شادمانی است، شادمانی که از برای اتحاد انسانها حاصل می شود. „ای میلیونها مردم جهان همدیگر را برادرانه در آغوش گیرید. یک بوسه نثار تمام مردم دنیا باد.” این ندایی است که از قصیده ی شیللر و موسیقی بتهوون بر می خیزد. ولی شعر و کلمات شیللر و موسیقی بتهوون از حد شعار های سیاسی انقلاب فرانسه و انقلاب آمریکا فراتر و برتر می رود و ریشه ی آن را باید در اندیشه و ایمان عمیق و مذهبی که منشا پیدایش آنها بوده است، جستجو کرد. ادامه مطلب ...


موومان آخر یک مقدمه طولانی دارد. مقدمه ای که به صورت پلی بین سه موومان پیشین و موومان آخرین است. پس از عبور از این پل است که بتهوون را در میان ستارگان و در عرض اعلی می یابیم. در میان غریو و غوغای ساز های ارکستر، هر یک از موومانهای پیشین برای چند لحظه کوتاه جلوه گری می کند و به خاطر شنونده آورده می شود و سپس به تندی قطع می گردد. تم کراله فیناله با نحو خوشتر و دلپذیرتری به میدان می آید. آنگاه یک بار دیگر تمام ارکستر به خروش و غوغا در می آید ولی باریتون تنها با لحنی عتاب آلود و نصیحت آمیز به کلماتی که خود بتهوون نوشته است پاسخ می دهد: „ای دوستان، این نغمه ها بس است. بیایید سرودی خوشتر و دلپذیرتر بخوانیم.”

اظهار وجد و سرور بتهوون حتی از „بانگ مقدس و شادمانی پر وقار و شکوه” میلتون نیز فراتر و برتر می رود. این شادمانی و وجد و سرور ناشی از تحقق آرزویی بزرگ و فرارسیدن روزی است که در آن روز تمام افراد بشر آزاد و متحد شده باشند. منظره ی بس دلپذیر تحقق رویا و نیل به هدفی است که هنوز برای رسیدن بدان در تلاش و تکاپو هستیم.

دسته ی آوازه خوانان و خوانندگان تنها خطاب به الهه شادی بانگ می آورند: „باشد که نیروی معجزه آسای تو گرد هم آورد، همه آنهایی را که قوانین و بدعتهای زمینی موجب فراق و جداییشان گشته است، تمام انسانها باید با یکدیگر همچون برادر باشند، در لوای بالهای لطیف و پرمهر و عطوفت بیکران تو.”

در نخستین اجرای سمفونی نهم در تاریخ هفتم ماه می 1824 صورت گرفت، بتهوون تنها کسی بود که نمی توانست فریاد تحسین و غریو کفزدنهای ممتد و شور انگیز حضار را به هنگام پایان یافتن شمفونی بشنود. وی از چندین سال قبل قوه ی شنوایی خود را از دست داده بود ولی از روی دفتر نت اجرای سمفونی را دنبال می کرد. روی آخرین صفحه ی دفتر نت خیره مانده بود و در همین موقع یکی از خوانندگان چون متوجه تنهایی و بیخبری تاثرانگیز وی از آنچه در اطرافش می گذشت، گردید به خود جرئت داد وی را به آرامی به سوی حضار برگرداند تا بتهوون لااقل بتواند قیافه های برافروخته از شوق و تحسین و حرکات شور انگیز دست ها را ببیند، دستهایی که به شدت به هم می خوردند و بدین وسیله اثری را که سازنده آن هیچگاه قادر به شنیدن آن نمی شد، تحسین می کردند.

قسمتی از سمفونی نهم بتهوون با رهبری "هربرت فون کارایان"

[http://www.aparat.com/v/hI64m]



می توانید دیدگاه خود را بنویسید
BHW جمعه 1 اردیبهشت 1396 07:52 ق.ظ
I will immediately grab your rss as I can't to find your e-mail subscription link or newsletter service.
Do you have any? Kindly allow me know in order that I may just subscribe.
Thanks.
manicure یکشنبه 20 فروردین 1396 04:53 ق.ظ
Hello, Neat post. There is a problem along with your web site in internet explorer,
may check this? IE still is the market leader and
a large part of folks will pass over your great writing because of this
problem.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
 
نویسندگان
دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :